Kurzbeschreibung
¿Zamówilam i przeczytalam. Chyba z przekory, bo nie wierzylam, ze mozna napisac cos podobnego do Zmierzchu, a mimo wszystko tak innego. A jednak Amalia stworzyla cos, czego sie nie spodziewalam. Zamówilam, dostalam, zaczelam czytac i nie oderwalam sie, póki nie doczytalam do konca.¿ Te slowa pochodza od jednej z pierwszych osób, które przeczytaly ksiazke ¿Lovefool¿ autorstwa Amalii Angellinni. Projekt Scholar Europa pomaga mlodej wloskiej autorce ksiazki. Amalia stworzyla cos nieslychanego w swoim pierwszym dziele. Jej opowiesc wykazuje podobienstwa do znanych elementów fantastyki jak wampiry, superbohaterowie i spólka, ale znajduje sie tam równiez cos nowego i szczególnego.Jest to opowiesc o trzech osobach, którymi sa Mia (Emilia), Sebastian i Julian. Kazde z nich jest wyjatkowe. Kazde z nich ma wlasny sposób pojmowania rzeczywistosci, wlasne problemy i marzenia. Ksiazka porusza prawdziwe, obecne problemy kazdego mlodego czlowieka, który odkrywa czym jest milosc i który musi radzic sobie z tym w rzeczywistosci. Jest to powód, dla którego ksiazka ma glebie, a nie tylko porusza sie na mieliznie emocji jak inne opowiesci dla mlodziezy.Glebia przemyslen zmusza czytelnika mimo woli do sledzenia historii. Jest sie na fali emocji, które odczuwaja bohaterowie i czuje sie to wszystko wraz z nimi. Co jakis czas pewne szczególy pojawiaja sie na powierzchni i powoduja zdumienie, zaskakuja. Opowiesc jest napisana tak dobrze, ze ma sie wrazenie, ze jest to swiat rzeczywisty. Jedynym momentem, kiedy watpimy na chwile w rzeczywistosc, a widzimy czesc fantastyki, sa fragmenty, w których wystepuje Julian. Nie jest czlowiekiem. ¿Kim jestes?¿ pojawia sie pytanie w ksiazce. Dajcie sie zaskoczyc odpowiedzi. I nawet jak bedziecie juz znac odpowiedz, sami bedziecie sie pytac: ¿Czy to naprawde fantastyka czy moze jednak prawda?¿Pojedyncze losy krzyzuja sie. Tak jak sie od siebie róznia, tak bardzo sie ze soba splataja. Historia zaczyna sie tajemniczo, a konczy sie niespodziewanie. Dajcie sie zaskoczyc!Ksiazka jest napisana po angielsku, jednak jest latwa do zrozumienia. Styl jest prosty, a jednak trzyma czytelnika w garsci. Odlozycie ksiazke dopiero po przeczytaniu 317 strony.